ἀνεγνώσθη σήμερον τὸ εἰκοστὸν τέταρτον κεφάλαιον τοῦ ΛΟΓΟΥ, “αἱ Ἀθῆναι”. ἠρέσκει μοι τὸ κεφάλαιον, ὃν ὅμοιον ἦν τῷ προτεραίῳ κεφαλαίῳ, “ἡ Ἀττική”. ἀλλὰ ὀλίγαι τῶν νέων λέξεων τοῖς μαθηταῖς οὐκ εὖ ἐξηγοῦνται, ὥσπερ “θέᾱ”, “ἦχος”, “οἰκίζω”, καὶ “χαλκός”. σφάλματα δέ τινα εὗρον, ταῦτʼ ἔστιν·
-
τῇ σμθ' σελίδι τὸ “το” ἐνδεῖ τόνου
-
τῇ σνϛ' “πησίον” τοῦ λάμβδα ἐνδεῖ
-
τῇ σνη' “ἕξ κάλλιστα”
-
τῇ σνζ' “πολ__” ἐνδεῖ τόνου
-
τῇ σνθ' “Ἀθηνᾶς ἐστὶ”, “τούτον”
-
τῇ σξ' “μία ἐστιν”