ἀνεγνώσθη σήμερον τὸ εἰκοστὸν πέμπτον κεφάλαιον τοῦ ΛΟΓΟΥ “γλῶσσα καὶ διάλεκτοι”. ἠρέσκοι μοι τοῦτο τὸ κεφάλαιον, ταύτα γὰρ ὀνόματα τῶν μῡθικῶν καὶ τῶν φυλῶν οὐκ ἀεὶ σαφῶς μιμνῄσκω. τὰ ῥήματα μέντοι τοῦ ἀορίστου χρόνου καὶ τῆς παθητικῆς φωνῆς φαίνεται ἀλλʼ οὐκ ἐξηγεῖται, οὐδὲ τινες τῶν νέων λέξεων εὖ ἐξηγοῦνται, ὥσπερ “πέρᾱν” καὶ “ἀποδοκιμάζω”.
τάδε τὰ σφάλματα·
-
τῇ σο' σελίδι, οὐκ ἔξεστι “ἐν πᾶσ__” ἔχειν τόνον περισπώμενον
-
τῇ σο' ἡ λέξις “λάλ__” γραπτέα ἐστὶ “λάλ”, ὡς “ἐλάλουν”
-
τῇ σοα' “προσηγόρευσεν καὶ”
-
τῇ σοα' “ἧσαν”
-
τῇ σοα' διὰ τί οὐκ ἔστιν ἕκθλιψις ἐν “τίνες δὲ ἦσαν…";
-
τῇ σοα' ἡ “ἀπεδοκίμαζε” ἐνδεῖ τοῦ ἐφελκυστικοῦ νῦ
-
τῇ σοβ' ἡ “ἡλλήνιζε” ἐνδεῖ τοῦ ἐφελκυστικοῦ νῦ