ἀνεγνήσθη σήμερον τὸ εἰκοστὸν ἕκτον κεφάλαιον τοῦ ΛΟΓΟΥ “τὸ συμπόσιον”. ὁ δεινὸς συγγραφεὺς συλλέγει τά τε κακῶς λεγόμενα τοῦ μεθύοντος Δημοσθένους καὶ τὰ δώρικα ποιήματα τῆς Σαπφοῦς, τῷ δὲ ἀναγιγνώσκοντι ἔξεστι μεθερμενεύειν πολλὰς ἀλλαξομένᾱς λέξεις. τὰ μῑκρὰ σφάλματα τάδε·

  • τῇ σοϛ' “συγγενείς”

  • τῇ σοζ' “ἐξήκοντα”

  • τῇ σπϛ' “καθεύδουσ__”, ὡς γραπτέα “τὰς δούλας…καθευδούσασας”

  • τῇ σπζ' “ὧ”, “ἐπεῖ”